Jesteś 465618 gościem na naszej stronie
  dodaj publikacje
Autor: Tadeusz Kwaterski
Niezależność biegłego rewidenta a tryb jego wyboru.
Wykonywanie zawodu zaufania publicznego obliguje biegłych rewidentów do świadczenia usług na najwyższym poziomie. więcej>>
 

Autor: Zespół ds uwag i wniosków dot. projektów prawnych - TZBR
Uwagi do projektu ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie - 16.10.2008r.

Na wezwanie Oddziału Regionalnego KIBR w Warszawie, zgłaszam niektóre uwagi z sugestią zmian w projektowanej ustawie o biegłych rewidentach. więcej>>

 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Pismo do Janusza Palikota z dnia 22.10.2008 r.

„Biegli rewidenci w aktualnej sytuacji”

 

Wnioski na przyszłość

 

Zgodnie z dotychczasową ustawą o rachunkowości (oraz powtórzoną także w projekcie ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie – wersja z dnia 6. więcej>>

 

Autor: Jolanta Ostrowska st. sekretarz Komisji "Przyjazne Państwo"
Odpowiedź od Pana Janusza Palikota
Witam serdecznie,
Dziekuję za nadesłane propozycje zmian. więcej>>
 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Zmiany do projektu ustawy o biegłych rewidentach 24.11.2008 r.

Ustawa

z dnia …………… r.

o biegłych rewidentach i ich samorządzie,

firmach audytorskich oraz o nadzorze publicznym

 

Wnosimy o następujące zmiany w projekcie ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie (wersja z dnia 06.10.2008 r.):

 

1)        W art. 2 wykreślić pkt. 9 „sieć” oraz w art. 53 ust. 3 wykreślić pkt. 8.

2)        Zmienić brzmienie art. 3 ust. 2 pkt. 4 na: „osoba niepozostajaca w stosunku pracy z firmą audytorską i nieprowadząca działalności we własnym imieniu i na własny rachunek, pod warunkiem zawarcia umowy cywilnoprawnej z firmą audytorską”.

3)        W art. 17.1 pkt. 6, art. 20.1 pkt. 4, art. 27.2 pkt. 7 i dalsze – zmienić nazwy:

1.  Komisji Nadzoru Audytowego

2.  Krajowej Komisji Nadzoru

na:

Ad 1. Publiczny Nadzór Audytu

  Ad 2. Komisja Nadzoru KIBR (lub Federacja Biegłych lub Komisja Nadzoru Federacji).

4)        Dokonać zmiany brzmienia art. 27 ust. 3a na: „nałożenia na firmę audytorską kary pieniężnej do wysokości do 5 % przychodu z całokształtu działalności firmy”.

5)        Dokonać zmiany brzmienia art. 56 ust. 2 na: „Czynności rewizji finansowej przeprowadza biegły rewident spełniający warunki do wyrażenia bezstronnej i niezależnej opinii lub raportu. Do czynności rewizyjnych biegły rewident może zatrudnić inne osoby o wysokich kwalifikacjach księgowych, nie będących biegłymi rewidentami, nie więcej jednak niż 3-ch na jednego biegłego”.

6)        Dokonać zmiany brzmienia art. 56 ust. 3 pkt. 4 na: „Osiągnął chociażby w jednym roku, w ciągu ostatnich 5 lat, co najmniej 50 % przychodu rocznego z tytułu świadczenia usług na rzecz jednostki, w której wykonywał czynności rewizji finansowej lub jednostki z nią powiązanej. Nie dotyczy to pierwszego roku działalności biegłego rewidenta”.

7)        Zmienić treść art. 66 na:

„1. W skład Komisji Nadzoru Audytowego wchodzi 9 członków.

  2. Członkami Komisji Nadzoru Audytowego są:

1) dwóch przedstawicieli Ministra Finansów, w tym sekretarz lub podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, jako Przewodniczący;

2) jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego;

3) przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości;

4) dwóch przedstawicieli Krajowej Izby Biegłych Rewidentów rekomendowanych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów;

5) dwóch przedstawicieli organizacji pracodawców;

6) przedstawiciel Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A.

3. Zastępców Przewodniczącego wybiera Komisja Nadzoru Audytowego na pierwszym posiedzeniu z pośród pozostałych członków Komisji.

4. Członkowie Komisji Nadzoru Audytowego uczestniczą osobiście w jej posiedzeniach.

5. Komisja Nadzoru Audytowego wykonuje swoje zadania przy pomocy własnego sekretariatu”.

8)        Zmienić treść art. 67.1 na:

„Członków Komisji Nadzoru powołuje Premier na podstawie wniosku Ministra Finansów”.

9)        W art. 81.1 i 82 należy określić precyzyjnie pojęcie „Kluczowy biegły rewident”.

10)    W art. 96 dotyczącego zmian do ustawy z dnia 29.09.2004 r. o rachunkowości

- w art. 65 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„Opinię i raport z badania sprawozdania finansowego podpisuje kluczowy biegły rewident przeprowadzający badanie”.

Wyjaśnień wymaga kto jest kluczowym biegłym rewidentem.

11)    Po art. 66 ust. 4 ustawy o rachunkowości wyboru firmy audytorskiej … dokonuje organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe … oraz pozostałe ustępy – dodać następującą treść:

„art. 66a. 1. Wynagrodzenie audytora wykonującego badania sprawozdania finansowego ustala się na podstawie taryfikatora pracochłonności i wynagrodzeń biegłych rewidentów.

2. Upoważnia się Ministra Finansów do wydania rozporządzenia o taryfikatorze pracochłonności i wynagrodzeń biegłych rewidentów z uwzględnieniem skali istniejących trudności i kwalifikacji w przedmiocie objętym badaniem sprawozdań finansowych oraz dokonywania uzasadnionych zmian w czasie”.

 

 

 

 

 

 

Uzasadnienie

 

Ad. 1) Zapis projektu jest wysoce nieprecyzyjny – nie wskazuje nawet formy prawnej w oparciu o którą ma działać „sieć” – a więc nie powinien być w ustawie.

 

Ad. 2) Nie może być wykluczony z badania sprawozdania finansowego biegły rewident zatrudniony poza firmą audytorską – byłoby to niezgodne z prawami nabytymi biegłego rewidenta. Biegły rewident zatrudniony u pracodawcy innego niż firma audytorska jest ograniczony w sposób oczywisty brakiem czasu do zatrudnienia w pracach rewizyjnych w większym rozmiarze. Ponadto zdarza się, że biegły jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy. Decyzja jednak co do możliwości badania powinna należeć do rewidenta a nie ustawowo wyłączana.

Reasumując, tego rodzaju ograniczenie, nie powinno być w ustawie. W innych wolnych zawodach nie występują takie ograniczenia.

 

Ad. 3) Zmiana nazw organów nadzoru ułatwia ich rozróżnienie.

 

Ad. 4) Określenie kary kwotowo jest nieuzasadnione, bowiem maksymalna kara dla firm w projektowanym rozwiązaniu byłaby:

       1-sza o przychodach 7.000,0 tys. zł – kara 250 tys. zł stanowić będzie  3,57 % przychodu

       2-ga o przychodach    800,0 tys. zł – kara 250 tys. zł stanowić będzie 31,25 %  przychodu

       3-cia o przychodach   300,0 tys. zł – kara 250 tys. zł stanowić będzie 83,33 % przychodu.

 

Ad. 5) Przepis jest precyzyjny i jednoznaczny i oznacza, że tylko biegły rewident przeprowadza czynności rewizyjne. Jak to się ma do dotychczasowej praktyki – głównie w tzw. „wielkiej czwórce”, gdzie podmiot badany nie ogląda fizycznie biegłego.

W ustawie należałoby określić, że do prac rewizyjnych biegły może zatrudnić asystentów, nie więcej jednak niż 3-ch na jedno badanie. Aktualnie mamy w Polsce ok. 2 tysięcy biegłych rewidentów nie wykorzystywanych w badaniu sprawozdań finansowych, dlatego że tańszymi pomocnikami zbierającymi ankiety są głównie studenci lub inne przyuczone do tego celu osoby.

 

Ad. 6) Ograniczenie przychodu biegłego do 20 % od jednej jednostki jest zdecydowanie za niskie, maksymalnie powinno być jak dotychczas 50 % lub określone w inny sposób. Małe firmy audytorskie nie są w stanie tego ograniczenia przestrzegać. Pozostawienie tego zapisu oznaczać będzie likwidację małych i średnich firm audytorskich.

     Przykład: Jednoosobowa firma audytorska przeprowadzi 3 badania w roku w cenach:

     1-sze badanie za          10,0 tys. zł, co stanowi            22 %

     2-gie badanie za           15,0 tys. zł, co stanowi            33 %

     3-cie badanie za           20,0 tys. zł, co stanowi            45 %

                 razem               45,0 tys. zł                            100 %

Podobną symulację przeprowadzić można w stosunku do biegłego rewidenta zatrudnionego w firmie audytorskiej lub partnera zatrudnionego na umowę cywilno-prawną.

 

Ad. 7) i 8) Członkowie Komisji powinni być niezależni od aktualnej władzy politycznej. Ich przedstawiciele mogą być reprezentowani w organie, ale nie powinni tym organem kierować. Powoływanie członków Komisji przez Ministra Finansów nie zapewnia apolityczności jej składu.

 

Ad. 9) i 10) Określenie „kluczowy biegły rewident” wymaga doprecyzowania – czy chodzi o „biegłego wykonującego czynności rewizyjne w imieniu firmy audytorskiej” czy też zarządzających firmą audytorską (Prezesa, Zarząd czy Właściciela firmy audytorskiej). Wyjaśnienia wymaga kto wyznacza kluczowego biegłego przy badaniu przez kilku rewidentów.

 

Ad. 11) Biegły rewident powinien być uwolniony od wszelkich okoliczności, które mogłyby wpływać na jego bezstronność i niezależność w realizacji swych zadań ustawowych. Jednym słowem powinien być osobą wysoce niezależną od podmiotu badanego. Obecne przepisy zarówno ustawy, jak i Dyrektywy UE wymieniają przypadki, kiedy ta niezależność nie jest zachowana (art. 56 ust. 3 projektu Ustawy). Ale jednocześnie ustawa stanowi, że wyboru biegłego dokonuje właściciel lub organ przez niego powołany. Zapis ten stoi w sprzeczności z w/w wymogami ustawy dotyczącymi jego niezależności. Skoro właściciel (lub z jego umocowania inny organ) wybiera biegłego, ustala cenę i płaci wynagrodzenie, to fakty te wpływają w istotny sposób na ograniczenie niezależności. Z prowadzonych debat związanych z przygotowywaniem nowej ustawy o rachunkowości nie wynika aby kwestia ta była dostrzegana. Moim zdaniem należy zmienić tryb wyboru biegłego w sposób zapewniający jego rzeczywistą niezależność. Takie możliwości daje 43 Dyrektywa UE, która dopuszcza wybór biegłego w sposób inny niż nasze ustawowe rozwiązanie. Takim organem mogłaby być odrębna organizacja, np.

            11.A. Komitety Audytorskie wskazujące firmę audytorską, kierując się złożonymi ofertami. Takiego organu nie ma.

            11.B. Innym rozwiązaniem na rzecz wzmocnienia niezależności biegłego rewidenta jak również zrównania szans dla wszystkich firm audytorskich wskazanym byłoby ustawowe określenie:

1.      pracochłonności rewizji finansowej wyrażonej w godzinach normatywnych

2.      ceny za godzinę normatywną:

          - zróżnicowanych w zależności od wielkości firmy badanej i tak dla:

a) podmiotów zainteresowania publicznego                       cena 200 zł

b) podmiotów dużych                                                       cena 150 zł

c) podmiotów średnich                                                     cena 120 zł

d) pozostałych podmiotów                                    cena 100 zł

Rozwiązania cennikowe stosowane są w innych korporacjach jak np. notariat, adwokatura, radcy prawni, komornicy, biegli sądowi.

Obecny system wyboru i wynagrodzenia (za audyt) powoduje olbrzymie zróżnicowanie cen, ich wysokość zależy wyłącznie od niezidentyfikowanych przesłanek, w domyśle układów krajowych i międzynarodowych.

Przykłady wskazaliśmy w naszym piśmie z dnia 22.10.2008 r. do Przewodniczącego Komisji „Przyjazne Państwo”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ocena zgodności proponowanych zmian z prawem UE

 

1.      Proponowane przez nas zmiany w projekcie ustawy o biegłych rewidentach zawarte w artykułach 3, 17, 27, 56, 66, 67, 81, 82 nie kolidują z Dyrektywą 2006/43/WE w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych…

2.      Natomiast art. 2 pkt. 9 projektu ustawy o biegłych rewidentach wprowadza pojęcie „sieci” wynikające z Dyrektywy. Ten nowy zapis jest nieprecyzyjny co do formy prawnej jego funkcjonowania w Polsce i sprzyja dowolności interpretacyjnej, i dlatego wnioskujemy o jego skreślenie lub nadanie mu nowej treści, z której wynikałoby, że jest to struktura działająca w dopuszczonej przepisami prawa formie organizacyjnej, ujawniona w rejestrze publicznym, mająca obowiązek przestrzegania etyki zawodowej.

3.      Pojęcie „kluczowy biegły” ujęte w art. 81 i 82 jest zgodne z Dyrektywą, jednak jego treść wymaga doprecyzowania poprzez dodanie ust. 3 w art. 81 zapisu: Kluczowym biegłym jest biegły kierujący zespołem biegłych rewidentów biorących udział w badaniu i mający wyłączne prawo podpisywania opinii.

4.      Proponowane zmiany w art. 96 ust. 4 (zmiana w ustawie o rachunkowości) dotyczące trybu wyboru biegłego są także zgodne z Dyrektywą, gdyż art. 37 ust. 2 Dyrektywy dopuszcza alternatywne rozwiązanie pod warunkiem zapewnienia niezależności biegłego. Uwolnienie więc wyboru biegłego od woli właścicieli badanych firm stwarza pełne przesłanki do wydawania obiektywnej i rzetelnej opinii bez ryzyka utraty klienta i tym samym wynagrodzenia za badanie sprawozdania finansowego w przyszłości. Wynagrodzenie ustalone dowolnie bez uzasadnienia powoduje, że niezależność biegłego jest ograniczona.

Zjawiska tego można uniknąć poprzez wprowadzenie taryfikatora wynagrodzeń biegłych. Mimo, że zmiana trybu wyboru byłaby oczekiwana, to autorzy proponują w ustawie zapis o taryfikatorze określającym pracochłonność i stawki godzinowe wynagrodzenia, który w zdecydowany sposób uporządkuje rynek biegłych rewidentów i jednocześnie zrówna szanse małych i średnich firm audytorskich z dużymi firmami audytorskimi i wtedy dopiero zachowana będzie jedna z podstawowych zasad Unii Europejskiej – zasada solidarności i równości i stwarzania równych szans działalności.KIBR w Warszawie

 

<<mniej
 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Pismo do Pani Jolanty Szymanek-Deresz z dnia 09.12.2008 r.

Płock, dnia 09. więcej>>

 

Autor: wpisu dokonał Tadeusz Kwaterski
Wypowiedź prof. Modzelewskiego z dnia 26.01.2009 r. dla Rzeczpospolitej

Pan Prof. więcej>>

 

Autor: Tadeusz Kwaterski Przewodniczący TZBR w Płocku
Sprawa: regionalnych oddziałów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów - § 8 statutu KIBR

 

Płock, dn. 06.10.2009 r.

 

 

Przewodniczący

Komisji Organizacyjno- Programowej Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów

Pan Maciej Ostrowski

Do wiadomości: Oddział Krajowej Izby Biegłych Rewidentów w Warszawie

 

Sprawa: regionalnych oddziałów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów  - § 8 statutu KIBR

 

Z treści zapisów w statucie, któremu poświęcono aż 10 paragrafów wynikają bardzo istotne dla biegłych ustalenia, a naszym zadaniem najważniejsze to określone w § 9 pkt 4

„…. mają zapewnić wysoki poziom wykonywania zawodu biegłego rewidenta przez prowadzenie działań polegających na informowaniu, instruktażu i szkoleniu biegłych rewidentów oraz uczestnictwa w sprawowaniu nadzoru nad należytym wykonywaniem zawodu przez członków regionalnego oddziału Izby i przestrzegania przez nich zasad etyki zawodowej”.

 

Zadań tych nie są w stanie wykonywać małe oddziały regionalne, do których zaliczamy:

  • Bielsko-Biała                           117 biegłych (+ bliskość Katowic i Krakowa);
  • Częstochowa                             73 biegłych (+ bliskość Opola i Katowic);
  • Elbląg                                        86 biegłych (+ bliskość Gdańska);
  • Gorzów Wielkopolski                85 biegłych (+ bliskość Poznania i Zielonej Góry);
  • Legnica                                     95 biegłych (+ bliskość Wrocławia );
  • Radom                                      86 biegłych (+ bliskość Kielc i Lublina );
  • Suwałki                                     67 biegłych ( 100 km do Białegostoku );
  • Włocławek                                54 biegłych (+ bliskość Płocka i Łodzi );
  • Toruń                                      103 biegłych (+ bliskość Bydgoszczy );
  • Tarnów                                     69 biegłych (+ bliskość Krakowa i Rzeszowa );

 

Reasumując, wnioskujemy o likwidację w/w oddziałów regionalnych, oraz podzielenie oddziału regionalnego w Warszawie na 2 odrębne oddziały:

a)      Warszawski Oddział Regionalny – obejmujący miasto stołeczne Warszawa i przylegające do niej miejscowości w odległości ok. 20km;

b)      Mazowiecki Oddział Regionalny z siedzibą alternatywną:

- w Płocku

- w Radomiu

- w Warszawie.

 

Uzasadnienie do Warszawskiego Oddziału Regionalnego:

            Warszawa grupuje 1500 biegłych, co stanowi ok. 20 % biegłych w kraju. Z doświadczenia dotychczasowego wynika, że nie są w stanie przebić się,  do reprezentowania we władzach,  biegli z poza miasta Warszawy. Wskazane byłoby stworzyć naturalną konkurencje i jednocześnie szanse wzbogacenia o reprezentację biegłych z terenu w organach federacji biegłych.

 

W celu realizacji zmian należy wprowadzić w statucie zapisy:

§ 8 pkt 2  Regionalne Oddziały Izby stanowią biegli rewidenci i podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych mające siedzibę na terenie jednego województwa lub określonego regionu, w którym zamieszkuje nie mniej niż alternatywnie:

a)      180 biegłych rewidentów,

b)      200 biegłych rewidentów.

§ 8 pkt 3 Granice regionalnych oddziałów Izby ustala Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, kierując się warunkami określonymi w pkt 2 niniejszego paragrafu.

 

Innych zmian nie wnosimy.

 

                                                           Terenowy Zespół Biegłych Rewidentów w Płocku

Przewodniczący Tadeusz Kwaterski

 

<<mniej
 

Autor: J. Broniecka, T. Kwaterski, I. Laszuk, S. Leszek oraz A. Bo
Pismo do Pana Adama Kęsika - 29.12.2009 r.

Warszawa, dnia 29. więcej>>

 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Propozycje zmian w ustawie z dnia 7.05.2009 r. o biegłych rewidentach….

1. więcej>>

 

Autor: Zespół biegłych rewidentów z Płocka
Nowe propozycje zmian do ustawy o biegłych rewidentach

Regionalny Oddział w Warszawie

Krajowej Izby Biegłych Rewidentów

Terenowy Zespół Biegłych Rewidentów w Płocku

 

Propozycje zmian do ustawy z dnia 7 maja 2009 r. więcej>>

 

Autor: TZBR w Płocku
Stanowisko TZBR w Płocku dot. projektu nowelizacji ustawy o biegłych rewidentach

Stanowisko Terenowego Zespołu Biegłych Rewidentów w Płocku

w zakresie projektu założeń

do projektu nowelizacji ustawy o biegłych rewidentach

 

Biorąc pod uwagę dotychczasowe poglądy biegłych TZBR w Płocku, krytycznie oceniamy niektóre węzłowe założenia do projektu opublikowanego przez MF.

Dotyczy to szczególnie:

1)   Niepokojącej próby ograniczania samorządu biegłych rewidentów. Wprowadzenie nadzoru publicznego w obszarze rewizji finansowej jest obowiązkiem wynikającym z konieczności implementacji Dyrektywy UE i to jest fakt niepodlegający kwestionowaniu. Rok doświadczeń w funkcjonowaniu ustawy z 2009 r. ujawnił zjawiska obligujące do zmian i nowych rozwiązań czy też doprecyzowania licznych zapisów. Projekt założeń niepokoi przede wszystkim tam gdzie zawiera propozycję wzmacniającą pozycję Ministra Finansów poprzez kompetencje KNA kosztem samorządu biegłych rewidentów. Organy samorządu znalazły się w sytuacji ścisłej kontroli KNA. Akceptowanie większości uchwał samorządu przez KNA znacznie wykracza poza granicę nadzoru publicznego. Idee samorządności istotnie uszczupla uprawnienie KNA zobowiązujące KIBR do podejmowania uchwał w sprawach, które KNA uzna za stosowne.

Tego rodzaju uprawnienia stanowią zaprzeczenie funkcji nadzoru publicznego – będzie to nadzór rządowy a nie publiczny.

Proponowane rozwiązania MF godzą w niezależność samorządu i stanowią naruszenie art. 17 Konstytucji RP.

Zapisów naruszających samorządność jest w ustawie wiele – tutaj wskazujemy na kwestię węzłową.

 

2)   Niepokój samorządu biegłych budzić musi nadmierna restrykcyjność proponowanych przepisów w nowelizacji.

Projekt założeń akceptuje drastyczne sankcje za naruszenie przewinień małej wagi. Propozycje kar są w rażącej dysproporcji do skali przewinień. Przypadki kar w wysokości 10 % przychodów występują wielokrotnie. Ten restrykcyjny charakter powtarza się także w procedurze powrotu do zawodu (biegłych wycofanych z samorządu).

 

3)   Istotnym problemem mającym wpływ na finanse Państwa ma ustawowe zwolnienie małych i średnich przedsiębiorstw z obowiązku obligatoryjnego badania sprawozdań finansowych. Sytuacja tak powoduje brak istotnego instrumentu ochrony przed oszustwem, głównie w obszarze podatków, funkcjonowania gospodarki bazującej na niewiarygodnych informacjach.

 

4)   Niezależność biegłego – to fundament całego celu badania – ważny zwłaszcza w podmiotach poza jednostkami publicznymi. Związany z tym wybór biegłego przez właścicieli (osoby fizyczne) lub kapitału (spółka prawa handlowego) nie stwarza warunków do spełnienia tego oczekiwania. Niewątpliwie ostatni światowy kryzys finansowy wykazał mają skuteczność ujawniania przesłanek sprzyjających kryzysowi.

 

Widzimy potrzebę innego uregulowania wyboru biegłego niż to wynika z dotychczasowych przepisów. Zdajemy sobie sprawę o trudnościach w zrealizowaniu tego celu. Możemy wnioskować aby ten wybór dokonywany był metodą losową i na okres 5 lat przez KNA lub inny organ zewnętrzny.

 

 

Płock, dnia 04.04.2011 r.

 

                                                                                         Przewodniczący TZBR

 

 

<<mniej
 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Rola biegłego rewidenta w ujawnianiu zjawisk kryzysowych

Rola biegłego rewidenta w ujawnianiu zjawisk kryzysowych

 

1.    Wielkie kryzysy ostatnich lat (a nawet afery):

ENRON USA                                                      Artur Andersen i inni, lata 2001-2002

Koncern telekom. Word Com USA

Kredyty hipoteczne w USA                                 2004-2008, a w tym:

upadek Banku Światowego Lehman Brothers, MF Global – fundusze inwestycyjne i pokrewne instrumenty finansowe

CIT Group, Washington Mutual,

Thornburg Martgage i inne.

Kryzys finansowy zaczął się od największych i wpłynął istotnie na cały świat a głównie na Europę.

 

2.    Główne przyczyny:

1)      pazerność ludzka – gł. finansistów,

2)      brak nadzoru władz publicznych tzn. rządów które powinny spełniać skuteczny nadzór i zapobiegać „złym działaniom”,

3)      złe funkcjonowanie instytucji biegłych rewidentów.

 

3.    Pozostawiamy dwie pierwsze przyczyny do ich rozwiązywania przez parlamenty i rządy, ale także przez społeczeństwa – patrz protesty uliczne i inne manifestacje w ostatnich miesiącach 2011 roku na świecie (gł. USA, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Ruch określany jako „Oburzeni”).

Zajmijmy się biegłymi rewidentami i szukajmy sposobu jak powinniśmy funkcjonować i spełniać rolę – ogólnie rzecz ujmując – eksperta i zawodu zaufania publicznego.

Skutki działania biegłych rewidentów były widoczne w przeszłości, a zidentyfikowane i nagłośnione tylko w USA. Brak tam było reakcji biegłych, wydających tylko pozytywne opinie dla wielkich firm, w tym głównie banków. Takie niefrasobliwe podejście do oceny występują niewątpliwie w innych krajach, a także w Polsce. To, że brak jest publikowanych przykładów nie oznacza, że one nie występują. W swojej praktyce biegłego doświadczyłem ich kilka m.in. poprzez wydawanie opinii w sprawach  sądowych (upadłości spółek handlowych jednoosobowych lub spółek (familijnych) rodzinnych, a także z kapitałem zagranicznym. Jeżeli ja mam w ostatnich 10-ciu latach zidentyfikowanych 5 – to w skali kraju jest ich setki. Były to upadłości likwidacyjne, w tym 3 jednostki badane przez biegłych rewidentów. Nie twierdzę, że biegli popełnili widoczne zaniedbania, jednak ich ostrożność w opiniowaniu i brak sceptycyzmu spowodowało brak sygnalizacji o zagrożeniu kontynuacji działalności.

W dużym stopniu działania biegłych nie zapobiegły pogrążaniu się w zadłużaniu tych firm i tym samym narażania na straty wierzycieli – co skutkowało dalszymi upadłościami.

Przyczyną takich zachowań jest głównie chęć utrzymania klienta i dbanie biegłego o wybór na przyszłe lata. Dotychczasowy tryb wyboru biegłego powinien ulec radykalnej zmianie. Nie pomogą w tym Komitety Audytu (obligatoryjne w jednostkach zainteresowania publicznego), a co z pozostałą grupą spółek handlowych, w których Rady Nadzorcze lub Walne Zgromadzenia stanowią ich właściciele lub osoby z nimi powiązane.

 

4.    Wniosek:

Dla zabezpieczenia niezależności należy zmienić tryb wyboru biegłego rewidenta z organów właścicielskich na niezależny organ, którym mógłby być:

1)      federacja biegłych rewidentów (KIBR),

2)      Krajowa Komisja Audytu,

3)      lub inny niezależny organ, który ustalałby podmiot badający na okres kilku lat, np. 5 do 7 lat (zakres kompetencji tego organu określałaby ustawa lub rozporządzenie Ministra Finansów).

 

5.    Rezultat pracy biegłego rewidenta jest wynikiem jego wiedzy (teoretycznej oraz doświadczenia), jego zdolności do rozpoznania środowiska, występujących w nim zjawisk ekonomicznych i ich skutków na wyniki ekonomiczne, a w końcu potwierdzenia prawidłowości i rzetelności tego procesu zawartego w zapisach księgowych i ostatecznych rezultatów pokazanych w sprawozdaniach finansowych. System elektronicznej ewidencji i ocena jego prawidłowości pozwala biegłemu lepiej wypełnić procedury związane z badaniem.

W znacznym stopniu wspomagają biegłego systemy informatyczne (programy) odnoszące się głównie do dokumentowania procesu badania (ocena kontroli wewnętrznej, istotność, ryzyko, dobór próbek, itp.). Nie zastąpią one jednak profesjonalnej wiedzy biegłego, a często służą tylko ograniczeniu odpowiedzialności biegłego za wyniki badania – bowiem jeśli wyczerpał on procedury wynikające z zastosowanego systemu informatycznego, to jest usprawiedliwiony. Automatyczne stosowanie w rewizji finansowej różnych modeli matematycznych – również nie może być pewne i skuteczne. Takie albo bardzo prawdopodobne fakty miały miejsce w wypadku ostatnich kryzysów finansowych – podanych w pkt. 1 niniejszych przemyśleń.

Praktyka gromadzenia dokumentacji w procesie badania w największym zakresie stosowana jest w „wielkiej czwórce”, poprzez zbieranie tej dokumentacji przez grupy asystentów biegłego kluczowego. Jako uzasadnieniem tego procederu jest fakt zbadania 80-85 % rynku usług audytorskich przez 15-20 % zatrudnionych tam biegłych rewidentów.

Jeżeli władze państwowe lub inne organa uznają to za stan dopuszczalny, to należy podjąć działania na rzecz ograniczenia ilości biegłych rewidentów. Jest to możliwe i stosowane w innych zawodach, również o doniosłym znaczeniu w sensie zaufania społecznego, jak:

­          notariusze,

­          adwokaci,

­          lekarze (limity specjalizacji zawodowych),

­          sędziowie.

Wniosek: ustawowo określić obowiązek bezpośredniego uczestnictwa biegłego rewidenta w procedurach badania wraz z limitem pomocników – asystentów (1+2 maks.) - (brak określenia ustawowego nie zastąpi w sposób skuteczny wykonywania tych usług przez inne osoby niż biegli rewidenci). Cecha uboczna udziału asystentów: obniżanie rangi biegłego rewidenta.

6.    Ceny usług.

Występuje tu olbrzymi hałas i szkodliwość gospodarcza i społeczna.

6.1  Stosowane ceny na rynku usług wg własnej obserwacji

- w małych podmiotach gospodarczych        od 2 do 6 tys. zł,

- w średnich podmiotach gospodarczych      od 5 do 14 tys. zł maks.,

- w dużych podmiotach gospodarczych       od 10 do 35 tys. zł maks.,

- w dużych podmiotach gospodarczych

   badanych przez „wielką czwórkę,+”          od 35 do 700 tys. zł maks.

6.2  W podmiotach prowadzonych przez osoby fizyczne (krajowe i zagraniczne), spółki rodzinne – głównym kryterium wyboru jest najniższa cena.

6.3  W podmiotach zainteresowania publicznego kryteria wyboru trudne są do zidentyfikowania – na ogół podmiot wybierający ma swobodę wyboru, a ceny nie odgrywają istotnego znaczenia.

6.4  W jednostkach gospodarczo – usługowych, w których właścicielami są samorządy terytorialne lub Skarb Państwa – głównym kryterium są ceny, ale są często nieznane kryteria i ogólne sformułowanie w publikacjach zapraszających „że organ wybierający……”.

Stan powyższy powoduje zaniżenie cen poprzez:

­          głównie przez biegłych rewidentów prowadzących działalność indywidualnie,

­          pośrednio przez zatrudnianie „biednych” emerytów lub tzw. asystentów wzorem „wielkiej czwórki”.

Reasumując charakter tych cen:

a)    jedne grupy otrzymują duże przychody, inne – za tą samą pracę i opinię nieporównywalnie niskie przychody,

b)   system praktykowany jest szkodliwy z punktu widzenia ekonomicznego i społecznego – za wysokie przychody – i brak tu informacji (gdzie są kontrole i ich publikacje) o ponoszonych kosztach – czyli na co te przychody są przeznaczane? Jakie rodzaje k.u.p. (obawa autora tego tekstu o ukrytym transferze istotnych części przychodu).

Wniosek:

6.5  ustawowo zakazać stosowania kryteriów cenowych przez podmioty objęte obligatoryjnym badaniem.

6.6  Wzorem notariuszy, biegłych sądowych, ustalić taryfikator cen minimalnych i maksymalnych dla rodzajów usług biegłych rewidentów w formie Rozporządzenia Ministra Finansów.

 

Uwaga dodatkowa:

Realizacja powyższych wniosków wpłynie na poprawę jakości badania i zwiększy bezpieczeństwo gospodarki, ograniczy zjawiska kryzysowe, a w konsekwencji poprawi budżet państwa.

Wymiana poglądów w tej sprawie (o co proszę?) byłaby pożyteczna, a może i bardziej pobudziłaby zainteresowane organizacje i władze do przemyśleń i prób regulacyjnych na przyszłość. Reakcja UE będzie również ważna w tej sprawie.

 Oczekuję reakcji biegłych Koleżanek i Kolegów

<<mniej
 

Autor: Tadeusz Kwaterski
Rola biegłego rewidenta w ujawnianiu zjawisk kryzysowych

Rola biegłego rewidenta w ujawnianiu zjawisk kryzysowych

 

1.    Wielkie kryzysy ostatnich lat (a nawet afery):

ENRON USA                                                      Artur Andersen i inni, lata 2001-2002

Koncern telekom. Word Com USA

Kredyty hipoteczne w USA                                 2004-2008, a w tym:

upadek Banku Światowego Lehman Brothers, MF Global – fundusze inwestycyjne i pokrewne instrumenty finansowe

CIT Group, Washington Mutual,

Thornburg Martgage i inne.

Kryzys finansowy zaczął się od największych i wpłynął istotnie na cały świat a głównie na Europę.

 

2.    Główne przyczyny:

1)      pazerność ludzka – gł. finansistów,

2)      brak nadzoru władz publicznych tzn. rządów które powinny spełniać skuteczny nadzór i zapobiegać „złym działaniom”,

3)      złe funkcjonowanie instytucji biegłych rewidentów.

 

3.    Pozostawiamy dwie pierwsze przyczyny do ich rozwiązywania przez parlamenty i rządy, ale także przez społeczeństwa – patrz protesty uliczne i inne manifestacje w ostatnich miesiącach 2011 roku na świecie (gł. USA, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Ruch określany jako „Oburzeni”).

Zajmijmy się biegłymi rewidentami i szukajmy sposobu jak powinniśmy funkcjonować i spełniać rolę – ogólnie rzecz ujmując – eksperta i zawodu zaufania publicznego.

Skutki działania biegłych rewidentów były widoczne w przeszłości, a zidentyfikowane i nagłośnione tylko w USA. Brak tam było reakcji biegłych, wydających tylko pozytywne opinie dla wielkich firm, w tym głównie banków. Takie niefrasobliwe podejście do oceny występują niewątpliwie w innych krajach, a także w Polsce. To, że brak jest publikowanych przykładów nie oznacza, że one nie występują. W swojej praktyce biegłego doświadczyłem ich kilka m.in. poprzez wydawanie opinii w sprawach  sądowych (upadłości spółek handlowych jednoosobowych lub spółek (familijnych) rodzinnych, a także z kapitałem zagranicznym. Jeżeli ja mam w ostatnich 10-ciu latach zidentyfikowanych 5 – to w skali kraju jest ich setki. Były to upadłości likwidacyjne, w tym 3 jednostki badane przez biegłych rewidentów. Nie twierdzę, że biegli popełnili widoczne zaniedbania, jednak ich ostrożność w opiniowaniu i brak sceptycyzmu spowodowało brak sygnalizacji o zagrożeniu kontynuacji działalności.

W dużym stopniu działania biegłych nie zapobiegły pogrążaniu się w zadłużaniu tych firm i tym samym narażania na straty wierzycieli – co skutkowało dalszymi upadłościami.

Przyczyną takich zachowań jest głównie chęć utrzymania klienta i dbanie biegłego o wybór na przyszłe lata. Dotychczasowy tryb wyboru biegłego powinien ulec radykalnej zmianie. Nie pomogą w tym Komitety Audytu (obligatoryjne w jednostkach zainteresowania publicznego), a co z pozostałą grupą spółek handlowych, w których Rady Nadzorcze lub Walne Zgromadzenia stanowią ich właściciele lub osoby z nimi powiązane.

 

4.    Wniosek:

Dla zabezpieczenia niezależności należy zmienić tryb wyboru biegłego rewidenta z organów właścicielskich na niezależny organ, którym mógłby być:

1)      federacja biegłych rewidentów (KIBR),

2)      Krajowa Komisja Audytu,

3)      lub inny niezależny organ, który ustalałby podmiot badający na okres kilku lat, np. 5 do 7 lat (zakres kompetencji tego organu określałaby ustawa lub rozporządzenie Ministra Finansów).

 

5.    Rezultat pracy biegłego rewidenta jest wynikiem jego wiedzy (teoretycznej oraz doświadczenia), jego zdolności do rozpoznania środowiska, występujących w nim zjawisk ekonomicznych i ich skutków na wyniki ekonomiczne, a w końcu potwierdzenia prawidłowości i rzetelności tego procesu zawartego w zapisach księgowych i ostatecznych rezultatów pokazanych w sprawozdaniach finansowych. System elektronicznej ewidencji i ocena jego prawidłowości pozwala biegłemu lepiej wypełnić procedury związane z badaniem.

W znacznym stopniu wspomagają biegłego systemy informatyczne (programy) odnoszące się głównie do dokumentowania procesu badania (ocena kontroli wewnętrznej, istotność, ryzyko, dobór próbek, itp.). Nie zastąpią one jednak profesjonalnej wiedzy biegłego, a często służą tylko ograniczeniu odpowiedzialności biegłego za wyniki badania – bowiem jeśli wyczerpał on procedury wynikające z zastosowanego systemu informatycznego, to jest usprawiedliwiony. Automatyczne stosowanie w rewizji finansowej różnych modeli matematycznych – również nie może być pewne i skuteczne. Takie albo bardzo prawdopodobne fakty miały miejsce w wypadku ostatnich kryzysów finansowych – podanych w pkt. 1 niniejszych przemyśleń.

Praktyka gromadzenia dokumentacji w procesie badania w największym zakresie stosowana jest w „wielkiej czwórce”, poprzez zbieranie tej dokumentacji przez grupy asystentów biegłego kluczowego. Jako uzasadnieniem tego procederu jest fakt zbadania 80-85 % rynku usług audytorskich przez 15-20 % zatrudnionych tam biegłych rewidentów.

Jeżeli władze państwowe lub inne organa uznają to za stan dopuszczalny, to należy podjąć działania na rzecz ograniczenia ilości biegłych rewidentów. Jest to możliwe i stosowane w innych zawodach, również o doniosłym znaczeniu w sensie zaufania społecznego, jak:

­          notariusze,

­          adwokaci,

­          lekarze (limity specjalizacji zawodowych),

­          sędziowie.

Wniosek: ustawowo określić obowiązek bezpośredniego uczestnictwa biegłego rewidenta w procedurach badania wraz z limitem pomocników – asystentów (1+2 maks.) - (brak określenia ustawowego nie zastąpi w sposób skuteczny wykonywania tych usług przez inne osoby niż biegli rewidenci). Cecha uboczna udziału asystentów: obniżanie rangi biegłego rewidenta.

6.    Ceny usług.

Występuje tu olbrzymi hałas i szkodliwość gospodarcza i społeczna.

6.1  Stosowane ceny na rynku usług wg własnej obserwacji

- w małych podmiotach gospodarczych        od 2 do 6 tys. zł,

- w średnich podmiotach gospodarczych      od 5 do 14 tys. zł maks.,

- w dużych podmiotach gospodarczych       od 10 do 35 tys. zł maks.,

- w dużych podmiotach gospodarczych

   badanych przez „wielką czwórkę,+”          od 35 do 700 tys. zł maks.

6.2  W podmiotach prowadzonych przez osoby fizyczne (krajowe i zagraniczne), spółki rodzinne – głównym kryterium wyboru jest najniższa cena.

6.3  W podmiotach zainteresowania publicznego kryteria wyboru trudne są do zidentyfikowania – na ogół podmiot wybierający ma swobodę wyboru, a ceny nie odgrywają istotnego znaczenia.

6.4  W jednostkach gospodarczo – usługowych, w których właścicielami są samorządy terytorialne lub Skarb Państwa – głównym kryterium są ceny, ale są często nieznane kryteria i ogólne sformułowanie w publikacjach zapraszających „że organ wybierający……”.

Stan powyższy powoduje zaniżenie cen poprzez:

­          głównie przez biegłych rewidentów prowadzących działalność indywidualnie,

­          pośrednio przez zatrudnianie „biednych” emerytów lub tzw. asystentów wzorem „wielkiej czwórki”.

Reasumując charakter tych cen:

a)    jedne grupy otrzymują duże przychody, inne – za tą samą pracę i opinię nieporównywalnie niskie przychody,

b)   system praktykowany jest szkodliwy z punktu widzenia ekonomicznego i społecznego – za wysokie przychody – i brak tu informacji (gdzie są kontrole i ich publikacje) o ponoszonych kosztach – czyli na co te przychody są przeznaczane? Jakie rodzaje k.u.p. (obawa autora tego tekstu o ukrytym transferze istotnych części przychodu).

Wniosek:

6.5  ustawowo zakazać stosowania kryteriów cenowych przez podmioty objęte obligatoryjnym badaniem.

6.6  Wzorem notariuszy, biegłych sądowych, ustalić taryfikator cen minimalnych i maksymalnych dla rodzajów usług biegłych rewidentów w formie Rozporządzenia Ministra Finansów.

 

Uwaga dodatkowa:

Realizacja powyższych wniosków wpłynie na poprawę jakości badania i zwiększy bezpieczeństwo gospodarki, ograniczy zjawiska kryzysowe, a w konsekwencji poprawi budżet państwa.

Wymiana poglądów w tej sprawie (o co proszę?) byłaby pożyteczna, a może i bardziej pobudziłaby zainteresowane organizacje i władze do przemyśleń i prób regulacyjnych na przyszłość. Reakcja UE będzie również ważna w tej sprawie.

 Oczekuję reakcji biegłych Koleżanek i Kolegów

<<mniej
 

Autor: TZBR w Płocku
Propozycja TZBR zmian do statutu KIBR

Propozycja zmian do statutu Krajowej Izby Biegłych Rewidentów

uchwalonego dnia  21 marca 2010 r. więcej>>

 

Autor: TZBR w Płocku
Propozycja TZBR zmian do ustawy o biegłych rewidentach ...

Propozycja zmian do ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym z dnia 9 maja 2009 r. więcej>>

 

Autor: Terenowy Zespół Biegłych Rewidentów w Płocku
pismo w sprawie sytuacji biegłych rewidentów w Polsce

Płock, dnia 24. więcej>>

 

Autor: Terenowy Zespół Biegłych Rewidentów w Płocku
pismo w sprawie sytuacji biegłych rewidentów w Polsce

Płock, dnia 24. więcej>>

 

  W celu dodania publikacji prosimy o kontakt z naszym biurem. dodaj publikacje
Nr rej. 808 w Krajowej Izbie Biegłych Rewidentów, Sąd Rejonowy w Warszawie XIV WG KRS, NR KRS 0000046241 copyright©slw